+ نوشته شده در سه شنبه سی ام مرداد ۱۳۸۶ ساعت 15:35 توسط سعيد
|
آن روزها رفتند آن روزهاي خوب آن روزهاي سالم سرشار آن آسمان هاي پر از پولک آن شاخساران پر از گيلاس آن خانه هاي تکيه داده در حفاظ سبز پيچکها به يکديگر آن بام هاي بادبادکهاي بازيگوش آن کوچه هاي گيج از عطر اقاقي ها ان روزها رفتند آن روزهايي کز شکاف پلکهاي من آوازهايم ، چون حبابي از هوا لبريز ، مي جوشيد چشمم به روي هرچه مي لغزيد آنرا چو شير تازه مينوشيد گويي ميان مردمکهايم خرگوش نا آرام شادي بود هر صبحدم با آفتاب پير به دشتهاي ناشناس جستجو ميرفت شبها به جنگل هاي تاريکي فرو مي رفت
آن روزها رفتند آن روزهاي برفي خاموش کز پشت شيشه ، در اتاق گرم ، هر دم به بيرون ، خيره ميگشتم پاکيزه برف من ، چو کرکي نرم ، آرام ميباريد
بر نردبام کهنه ي چوبي بر رشته ي سست طناب رخت بر گيسوان کاجهاي پير و فکر مي کردم به فردا ، آه فردا – حجم سفيد ليز . با خش خش چادر مادر بزرگ آغاز ميشد و با ظهور سايه مغشوش او، در چارچوب در - که ناگهان خود را رها مي کرد در احساس سرد نور –
و طرح سرگردان پرواز کبوترها در جامهاي رنگي شيشه … فردا
گرماي کرسي خواب آور بود من تند و بي پروا دور از نگاه مادرم خط هاي باطل را از مشق هاي کهنه ي خود پاک مي کردم چون برف مي خوابيد در باغچه ميگشتم افسرده در پاي گلدانهاي خشک ياس گنجشک هاي مرده ام را خاک مي کردم
آن روزها رفتند آن روزهاي جذبه و حيرت آن روزهاي خواب و بيداري آن روزهاي هر سايه رازي داشت هر جعبه ي صندوقخانه سر بسته گنجي را نهان مي کرد هر گوشه ، در سکوت ظهر ، گويي جهاني بود هر کس ز تاريکي نمي ترسيد در چشمهايم قهرماني بود
آن روزها رفتند آن روزهاي عيد ان انتظار آفتاب و گل آن رعشه هاي عطر در اجتماع ساکت و محجوب نرگس هاي صحرايي که شهر را در آخرين صبح زمستاني ديدار مي کردند آوازهاي دوره گردان در خيابان دراز لکه هاي سبز
بازار در بوهاي سرگردان شناور بود در بوي تند قهوه و ماهي بازار در زير قدمها پهن ميشد ، کش مي آمد ، با تمام لحظه هاي راه مي آميخت و چرخ مي زد ، در ته چشم عروسکها بازار مادر بود که ميرفت با سرعت به سوي حجم هاي رنگي سيال و باز مي آمد با بسته هاي هديه با زنبيل هاي پر بازار باران بود که ميريخت ، که ميريخت ، که مي ريخت
%20.jpg)
.jpg)
%20.jpg)
%20copy.jpg)
.jpg)